sobota, 28 marzec 2020
13 znak zodiaku PDF Drukuj E-mail
Napisał Marek Rostkowski   
Spis stron
13 znak zodiaku
Matematyka kwantowo-falowa
XIII elementow świadomości




Zanim cokolwiek zostanie powiedziane o XIII znaku zodiaku muszę cię drogi czytelniku wprowadzić na inny poziom myślenia, zahaczający o matematykę kwantowo-falową. Bez tego dalsze rozważania nie miały by sensu. Miej jednak świadomość, że wszystko co napiszę i tak jest nieprawdą, mimo iż wszystko co piszę jest prawdą. To jest właśnie próbka opisania prawdy absolutnej ukrytej w XIII znaku zodiaku, w zależności od punktu widzenia raz postrzegamy ją jako prawdę a innym razem jako nieprawdę, nie zdając sobie sprawy, że tak naprawdę jest ona ukryta między słowem NIE--i--PRAWDA.

Pułapki materii

Duch musi przejawiać się w materii, bo tylko wtedy stanowi całość, więc materia jest odbiciem samego Boga. W kabalistycznym Drzewie Życia wyrażone to zostało przez projekcję sefiry KETHER (hebr. Korona) wzdłuż środkowego filaru. Ostateczna materializacja ducha następuje w sefirze MALKUTH (hebr. Królestwo).

Image

Ciekawostką jest, że materia ujęta w takiej postaci nie jest spolaryzowana tzn. nie zawiera swojego przeciwieństwa w postaci cząstek antymaterii, tak bardzo poszukiwanej przez współczesną naukę. Polaryzacja następuje przez boczne filary Drzewa Życia lecz z pewnością nie dotyczy sefirot filaru środkowego. Każda cząstka materii zawiera element świadomości oraz pełną informację o rzeczywistości, czyli coś podobnego jak kod DNA w organizmach białkowych. Wyobraźmy sobie zatem te najmniejsze cząstki materii jako małe, identyczne, niepodzielne kulki. Nie są to atomy ani elektrony, są to dużo, dużo mniejsze cząstki elementarne, z których zbudowana jest cała materia. W tym momencie zgodni jesteśmy z poglądem greckiego filozofa - Demokryta. Najmniejsze cząstki prawdopodobnie posiadają kształt kulisty, bowiem materia może "żyć" tylko w przestrzeni trójwymiarowej a dla takiej, kształt kulisty jest najbardziej ekonomiczny pod względem ilości zachowanej energii w przestrzenii.

Przestrzeń w przeciwieństwie do materii jest ciągła i można ją dzielić nieskończoną ilość razy. Zgodne jest to z poglądem innego filozofa - Arystotelesa, z tym jednak, że filozof ten odnosił pojęcie ciągłości do materii, my zaś odnosimy je do niezbędnej składowej materii jaką jest przestrzeń. Materia bowiem aby istnieć, musi być umieszczona w przestrzeni i stanowi z nią nierozerwalną całość. Bez przestrzeni nie może zachodzić przejawianie się materii.

Z pewnością dzisiaj moglibyśmy pogodzić Demokryta z Arystotelesem gdyż racje mieli oboje. Demokryt wyznawał saturniczną (skończony, ograniczony kształt) zasadę materii, Arytoteles skłaniał się ku księżycowej (ciągłość materio-przestrzeni). Jak wiadomo obie te planety stanowią podstawowy poziom w konstrukcji Gwiazdy Magów.

Image

Określając zasady polaryzacji, Saturn-materia stanowi w tym wypadku aktywną zasadę Yang jako, że materia by "żyć" musi się poruszać. Stąd bierze się wszechobecność ruchu począwszy od cząstek elementarnych, atomach Anu a kończąc na galaktykach. Współczesna nauka dosyć często popełnia te same błędy co starożytni wyznając raz jedną zasadę - księżycową a raz drugą - saturniczną, choć w przypadku światła zrobiła pewien postęp godząc się z niezrozumiałą teorią korpuskularno-falową.


Gra Gra